Θερμοστάτης στους 19, 20 ή 22°C: Πόσο πληρώνεις για κάθε βαθμό

Ένας βαθμός πάνω ή κάτω στον θερμοστάτη μπορεί να αλλάξει αισθητά την κατανάλωση θέρμανσης.
Από τους 20 στους 22°C, η διαφορά δεν είναι αμελητέα όταν επαναλαμβάνεται κάθε μέρα όλο τον χειμώνα.
Και το ίδιο 1°C δεν κοστίζει το ίδιο αν ζεσταίνεσαι με πετρέλαιο, φυσικό αέριο ή inverter.

4green Team

1. Κάθε 1°C χαμηλότερα μπορεί να ρίξει αισθητά την ενέργεια θέρμανσης

Η πιο συνηθισμένη συμβουλή για οικονομία στη θέρμανση είναι «κατέβασε λίγο τον θερμοστάτη». Ακούγεται γενικόλογο, αλλά έχει πραγματική βάση: η Energy Saving Trust υπολογίζει ότι η μείωση του θερμοστάτη κατά 1°C, για παράδειγμα από 22 σε 21°C, μπορεί να φέρει ουσιαστική ετήσια εξοικονόμηση. Για τα περισσότερα σπίτια προτείνει ως λογικό εύρος άνεσης περίπου 18–21°C.
Ο λόγος είναι απλός. Όσο μεγαλύτερη είναι η διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα στο εσωτερικό και το εξωτερικό περιβάλλον, τόσο γρηγορότερα χάνει θερμότητα το σπίτι. Αν έξω έχει 8°C, άλλο είναι να προσπαθείς να κρατήσεις μέσα 20°C και άλλο 23°C. Στη δεύτερη περίπτωση το σύστημα θέρμανσης πρέπει να καλύπτει μεγαλύτερες απώλειες για περισσότερη ώρα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει ένας απόλυτος κανόνας που λέει πως κάθε σπίτι θα καίει ακριβώς Χ% περισσότερο για κάθε βαθμό. Η μόνωση, οι εξωτερικές θερμοκρασίες, ο αερισμός, οι ώρες λειτουργίας και το ίδιο το σύστημα θέρμανσης αλλάζουν το αποτέλεσμα.
Σαν πρακτικός όμως κανόνας, το περίπου 5–7% ανά 1°C είναι μια χρήσιμη τάξη μεγέθους για να καταλάβουμε πόσο εύκολα συσσωρεύεται το κόστος μέσα στον χειμώνα.
Και εδώ έρχεται η πρώτη απορία: «Αν θέλω να ζεσταθεί γρήγορα το σπίτι, να το βάλω στους 25°C και μετά να το κατεβάσω;». Όχι. Το να ανεβάσεις πολύ τον θερμοστάτη δεν κάνει το σπίτι να ζεσταθεί γρηγορότερα. Απλώς ζητάς από το σύστημα να συνεχίσει να δουλεύει μέχρι να φτάσει σε υψηλότερη θερμοκρασία.
 

2. Από τους 20 στους 22°C, η διαφορά μπορεί να γίνει διψήφιο ποσοστό στον λογαριασμό

Ένας βαθμός μόνος του ίσως δεν φαίνεται πολύς. Δύο βαθμοί όμως για πολλές ώρες την ημέρα, επί τρεις ή τέσσερις μήνες, είναι διαφορετική ιστορία.
Ας χρησιμοποιήσουμε ένα απλό παράδειγμα. Αν ένα σπίτι χρειάζεται 100 μονάδες ενέργειας για να διατηρείται περίπου στους 20°C και κάθε επιπλέον βαθμός αυξάνει την απαίτηση κατά περίπου 6%, τότε στους 21°C η ανάγκη ανεβαίνει περίπου στις 106 και στους 22°C περίπου στις 112–113.
Δεν σημαίνει ότι κάθε λογαριασμός θα αυξηθεί ακριβώς 12%. Σημαίνει όμως ότι η μετάβαση από 20 σε 22°C μπορεί εύκολα να γίνει διψήφια επιβάρυνση στην ενέργεια που απαιτείται για θέρμανση.
Αντίστροφα, κάποιος που έχει συνηθίσει το σπίτι στους 22°C και δοκιμάσει τους 20–21°C μπορεί να δει αισθητή μείωση, ειδικά σε σπίτι που δουλεύει πολλές ώρες τη μέρα.
«Δηλαδή να κάθομαι στους 18°C για να κάνω οικονομία;»
Όχι. Η εξοικονόμηση δεν έχει νόημα αν το σπίτι είναι μόνιμα άβολο. Για τους περισσότερους ανθρώπους, το εύρος 18–21°C θεωρείται λογικό σημείο αναφοράς, με τον θερμοστάτη να ρυθμίζεται στη χαμηλότερη θερμοκρασία που παραμένει άνετη.
Στην πράξη, οι 20°C είναι ένα καλό σημείο εκκίνησης για πολλούς χώρους κατοικίας. Αν εσύ αισθάνεσαι καλά στους 19°C, ακόμη καλύτερα για την κατανάλωση. Αν χρειάζεσαι 21°C, το κόστος ανεβαίνει λίγο, αλλά τουλάχιστον ξέρεις τι αγοράζεις: περισσότερη θερμική άνεση.
Το ακριβό σημείο είναι συνήθως όταν το σπίτι κρατιέται μόνιμα στους 22–23°C χωρίς να υπάρχει πραγματική ανάγκη.
 

Ένας ή δύο βαθμοί παραπάνω στη θέρμανση μπορούν να αυξήσουν αισθητά την κατανάλωση μέσα στον χειμώνα.

3. Το ίδιο 1°C δεν κοστίζει το ίδιο με πετρέλαιο, αέριο και inverter

Εδώ μπορούμε να μετατρέψουμε το ποσοστό σε πραγματικά ευρώ.
Στο προηγούμενο παράδειγμά μας για 1.200 kWh χρήσιμης θερμότητας τον μήνα, είχαμε ενδεικτικά περίπου:

• 220 ευρώ με πετρέλαιο
• 105 ευρώ στο σκέλος προμήθειας φυσικού αερίου
• 57 ευρώ στο σκέλος προμήθειας ρεύματος με αποδοτικό inverter

4. Οι 20°C είναι συχνά λογικό σημείο εκκίνησης — αλλά κάθε δωμάτιο θέλει άλλη θερμοκρασία

Δεν υπάρχει λόγος όλο το σπίτι να είναι στους ίδιους βαθμούς όλο το 24ωρο.
Στο σαλόνι, όπου κάθεσαι ακίνητος αρκετή ώρα, πολλοί αισθάνονται άνετα γύρω στους 20–21°C. Στο υπνοδωμάτιο μπορεί να είναι αρκετοί οι 18–19°C. Σε χώρους που χρησιμοποιούνται ελάχιστα, μπορεί να χρειάζεται χαμηλότερη θερμοκρασία, αρκεί να μην αφήνονται τόσο κρύοι ώστε να αυξάνεται ο κίνδυνος υγρασίας.
Η Energy Saving Trust προτείνει γενικά τον θερμοστάτη στη χαμηλότερη άνετη θερμοκρασία, περίπου 18–21°C για τους περισσότερους ανθρώπους, και επισημαίνει ότι οι θερμοστατικές κεφαλές βοηθούν να μη θερμαίνονται όλα τα δωμάτια το ίδιο.
«Να κλείνω τελείως τη θέρμανση όταν λείπω;»
Για έναν λέβητα, αν λείπεις αρκετές ώρες, είναι συνήθως πιο οικονομικό να μη διατηρείς το σπίτι συνεχώς ζεστό χωρίς λόγο. Με μια αντλία θερμότητας όμως η λογική είναι διαφορετική: συχνά λειτουργεί πιο αποδοτικά όταν διατηρεί χαμηλή, σταθερή λειτουργία για μεγαλύτερες περιόδους αντί να κάνει συνεχώς απότομα on-off.
¶ρα ούτε εδώ υπάρχει ένας κανόνας για όλα τα συστήματα.
Το σημαντικό είναι να μην κρατάς το σπίτι μόνιμα στους 22 ή 23°C επειδή «έτσι το βάζαμε πάντα». Δοκίμασε έναν βαθμό χαμηλότερα για μερικές ημέρες. Αν δεν αλλάξει αισθητά η άνεσή σου, έχεις βρει μια εξοικονόμηση που δεν απαιτεί καμία επένδυση.
Και σε αντίθεση με μόνωση, νέα κουφώματα ή αλλαγή συστήματος θέρμανσης, αυτή η παρέμβαση κοστίζει ακριβώς μηδέν ευρώ.
Τελικά, 19, 20 ή 22°C;
Αν ψάχνεις ένα πρακτικό σημείο εκκίνησης, οι 20°C είναι λογική βάση για πολλούς χώρους κατοικίας. Από εκεί, ανεβάζεις ή κατεβάζεις ανάλογα με την άνεσή σου και τη χρήση κάθε δωματίου.
Στους 19°C θα κάψεις λιγότερο. Στους 21°C θα πληρώσεις λίγο περισσότερο. Στους 22°C και πάνω, ειδικά αν η θέρμανση λειτουργεί πολλές ώρες, η επιβάρυνση αρχίζει να φαίνεται πιο καθαρά.
Το σημαντικό δεν είναι να κυνηγήσεις έναν «μαγικό» αριθμό. Είναι να καταλάβεις ότι κάθε επιπλέον βαθμός έχει κόστος.
Και αν το σπίτι σου είναι ήδη άνετο στους 20°C, οι 22°C δεν είναι δωρεάν.